Elżbieta Starostecka – kariera
Elżbieta Starostecka ukończyła Szkołę Filmową w Łodzi. Na początku kariery można ją było oglądać na deskach teatrów w Kaliszu, Łodzi czy w Warszawie. Na ekranie kinowym pojawiła się po raz pierwszy w 1964 roku, występując w filmie Wandy Jakubowskiej „Koniec naszego świata”. Na początku kariery wcielała się głównie w role drugoplanowe i epizodyczne, między innymi w „Lalce” Wojciecha Jerzego Hasa oraz „Piekle i niebie” Stanisława Różewicza. Istotnym momentem w jej dorobku okazał się udział w filmie „Rzeczpospolita babska” w reżyserii Hieronima Przybyła. W 1973 roku zagrała także w telewizyjnym serialu „Czarne chmury”. Popularność przyniosły jej natomiast role: Teresy Ostrzeńskiej-Kociełło w „Nocach i dniach” oraz Stefanii Rudeckiej w „Trędowatej”. Aktorka wyznała kiedyś, że występy w obu produkcjach uważa za najważniejsze w całym swoim dorobku.
Rola Stefanii Rudeckiej w „Trędowatej” przyniosła jej sławę
Za rolę w „Trędowatej” Starostecka otrzymała nawet nagrodę Złotego Grona podczas Lubuskiego Lata Filmowego. Adaptacja powieści Heleny Mniszkówny w reżyserii Jerzego Hoffmana do dziś jest jedną z najchętniej oglądanych przez Polaków produkcji filmowych. Historia skromnej nauczycielki, która podbiła serce ordynata Michorowskiego, zdobyła rzesze fanów i weszła już do kalendarza kultowych filmów puszczanych w telewizji w okresie świątecznym. Co ciekawe, początkowo Elżbieta Starostecka nie chciała podjąć się słynnej roli nauczycielki Rudecksiej:
Otrzymałam propozycję przyjazdu na zdjęcia próbne, ale żeby tego uniknąć, zdecydowałam się na operację zatok. Zdjęcia więc odbyły się beze mnie, ale kiedy wróciłam ze szpitala do domu, dostałam wiadomość, żeby natychmiast przyjechać na dodatkową sesję zdjęciową. Powiedziałam, że jestem spuchnięta i że to nie ma najmniejszego sensu, ale kierownik produkcji stwierdził, że nic nie szkodzi i wysłał po mnie samochód. Sfotografowali mnie z tą krzywą twarzą, kazali powiedzieć parę zdań i zostałam Stefcią Rudecką - mówiła dla portalu Onet.
Elżbieta Starostecka – życie z dala od show-biznesu
Aktorka mimo bardzo pozytywnych recenzji na temat swoich ról teatralnych i filmowych na początku lat 80. zaczęła wycofywać się z show-biznesu. Ostatnią rolę, epizodyczną, zagrała w „Przypadku Pekosińskiego” w 1993 roku. Po zakończeniu kariery Starostecka postawiła na rodzinę. Wyszła za kompozytora Włodzimierza Korcza, którego poznała na studiach. Kompozytor został zaangażowany jako pianista do studenckiego kabaretu, w którym występowała aktorka. Jak wspominał Korcz w rozmowie z „Vivą!”, podczas przesłuchania usłyszał o wyjątkowo urodziwej studentce. Poszedł na próbę, zobaczył Starostecką i – jak przyznał – od razu zwrócił na nią uwagę.
Młody kompozytor codziennie towarzyszył jej w drodze do domu i pomagał nosić książki. Spędzali wiele czasu na rozmowach o sztuce, teatrze, muzyce, rodzinach oraz własnych doświadczeniach. Mimo że oboje mieli wtedy po 21 lat, szybko uznali, że chcą być razem na stałe. Pobrali się jeszcze w 1966 roku. Po ślubie małżonkowie zamieszkali w Warszawie. W 1971 roku urodził się ich syn Kamil, a jedenaście lat później – córka Anna Maria. Na ekran aktorka wróciła na chwilę w latach 2012-2014 w serialu „Lekarze” oraz w roku 2023 w filmie „Uwierz w Mikołaja”. Aktorka w wywiadzie dla „Faktu” wyznała jednak, że życie w blasku fleszy nigdy nie było jej celem:
Nie chcę wzbudzać zainteresowania. Nigdy nie chciałam być gwiazdą, bo to nie dla mnie. Nie chcę, by było mnie za dużo, a telewizja i tak cały czas powtarza „Trędowatą” i „Noce i dnie”. Schlebia mi jednak to, że ludzie się mną interesują, to bardzo miłe.
